Profil de sea bear on the...sea bear on the shorePhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
7 juillet ปลาทูของยายอยากกินปลาทูมาก! เพื่อนบอกว่า ตลาดแถวบ้านมีปลาทูขาย เห็นทีจะต้องไปพิสูจน์ในเร็ววันนี้ ว่า ทู หรือไม่ ทู เคยกินปลาชนิดหนึ่ง หน้าตาคล้ายปลาทู แต่ว่า รสชาติมันไม่อร่อยเหมือนปลาทูที่เราเคยกินมา หรือว่า เราเคยกินแต่สุดยอดปลาทูวะ? ทุกวันนี้ยังสงสัยอยู่เลยว่า ไอ้ปลาตัวนั้นที่มันปลอมตัวว่าเป็นปลาทู มันคือปลาอะไรกันแน่ เวลาอยากกินปลาทู แล้วจะคิดถึงยาย บ้านยายอยู่ราชบุรี ปลาทูอร่อยอยู่ที่แม่กลอง แม่น้ำแม่กลองไหลผ่านราชบุรี แต่ว่า ปลาทูที่อร่อยที่สุดในโลกอยู่ที่บ้านยาย เพราะว่า เป็นปลาทูที่ยายขยำให้ด้วยขี้มือของยายเอง ยายจะเอาปลาทูเป็นชิ้นๆ คลุกข้าวสวยร้อนๆ แล้วก็ขยำๆ อาหารจานโปรดของไอ้หมีเลยล่ะ... (ถ้ายังไม่รู้จักยายเรา ขอแนะนำให้ย้อนไปอ่านเรื่อง คุณยายกายสิทธิ๋) ก่อนมาที่นี่ เราไปหายายที่บ้าน เพื่อร่ำลา ยายยิ้มแป้นมารับเราหน้าบ้าน พอบอกยายว่า แผนการของเราเป็นอย่างไร ยายดีใจกับเราด้วยพักใหญ่ อวยพรเรายกใหญ่ และแล้ว.... คุณยายกายสิทธิ์ ก็เข้าโหมดความจำแบบเดิม สเต็ปเดิม บทสนทนาซ้ำไปซ้ำมา ว่าด้วยเรื่อง ยาย : ไปไหนมา เรา : อ้าวก็มาหายายไง คิดถึง ยาย : ตอนนี้ทำอะไร เรา : ว่าง เตรียมตัวเก็บกระเป๋า ยาย : เรียนจบแล้วเหรอ เรา : จบมาหลายปีแล้วยาย จบจนจะเรียนใหม่แล้ว ยาย : จบแล้วเหรอ แล้วทำงานอะไร เรา : ทำงาน.... ลาออกแล้วเนี่ย ตบท้ายด้วย ยาย : แล้วไหนเงินให้ยายล่ะ?!? วันก่อนโทรหายาย ด้วยความคิดถึงยาย และแน่นอน คิดถึงปลาทู ยายรับโทรศัพท์เสียงดีใจเหมือนเดิม จำเสียงเราได้เหมือนเดิม ยาย : ฮัลโหล วิวเหรอ เป็นไงมั่งลูก? เรา : ยาย คิดถึง เป็นไงมั่ง ยาย : อ้าว คิดถึงยายแล้วทำไมไม่มาหา เรา : ก็จะไปได้ไงล่ะ ไม่ได้อยู่ใกล้ๆ ยาย : อ้าว ไปไหน ทำไมไม่บอกยายก่อน... เรา : ก็ไปหาแล้วไง จำไม่ได้เหรอ ยาย : (ทำเสียงน้อยใจ และงอน) จำไม่ได้ เรา : (เหงื่อตกสองเม็ดใหญ่) -_-'' ยาย : ยายแก่แล้ว ไม่มีใครอยากมาหาหรอก วันๆ ก็อยู่บ้านคนเดียว ไม่มีใครเขาหาข้าวหาปลาให้กินหรอก เรา : -_-'''' ยาย : เนี่ยยังไม่ได้กินข้าวเลย เรา : -_-"""" (จริงๆ ยายกินข้าวแล้ว เพราะเราแอบถามคนที่ดูแลยายแล้ว) (จังหวะนี้ เราต้องพยายามพลิกสถานการณ์) เรา : ยายๆ อยากมาเที่ยวไหม? ยาย : (เสียงยังคงน้อยใจ) ไม่เอาหรอก ไม่มีใครพาไป (เวร... แผน A ใช้ไม่ได้) เรา : ยายๆ กินข้าวยัง (ถามซ้ำ เผื่อยายลืม) ยาย : ยังไม่ได้กิน ไม่มีใครหาให้กิน (น้ำเสียงยังคงน้อยใจอยู่เหมือนเดิม) (เวร... แผนนี้ก็ไม่รอด) เรา : ยายๆ คิดถึง ยาย : คิดถึงเหมือนกันลูก (น้ำเสียงดีใจ) คิดถึงแล้วทำไมไม่มาหาล่ะ (ตบท้ายด้วยน้ำเสียงน้อยใจ) เรา : ... (ไม่รอด...) เรา : ยายๆ อยากกินปลาทู ยาย : นี่ไง มีปลาทูอยู่หลังบ้าน ตะกี้ยายเพิ่งกินข้าวกับปลาทูไป เรา : อ้าว ไหนบอกว่า ยังไม่ได้กินข้าว ยาย : กินแล้ว เพิ่งกินอิ่มนี่ไง ใครบอกว่า ยังไม่ได้กิน เรา : อ้าว.... คุยกับยายไปพักใหญ่ แต่ว่า บทสนทนาก็ไม่ได้คืบหน้าไปซักเท่าไหร่ จะเป็นประโยคซ้ำๆ เดิมๆ มากกว่า แต่เราไม่เหนื่อยที่จะตอบ สนุกดี ยายถามซ้ำๆ ได้ เราก็ตอบซ้ำๆ ได้เหมือนกัน แอบเปลี่ยนคำตอบไปเรื่อยๆ ยายไม่ทันสังเกตหรอก ปลาทูที่ยายทำให้กินซ้ำๆ เราก็ไม่เคยเบื่อๆ อะไรที่ทำซ้ำๆ บ่อยๆ เมื่อไม่ได้ทำ เมื่อไม่มีโอกาสได้ทำ เมื่อไม่ได้อยู่ใกล้ มันจะสร้างแรงคิดถึงได้อย่างดีเชียว คิดถึงยาย คิดถึงปลาทูของยาย 1 juillet วิสาขบูชาเหงาๆ ซึมๆ นะเนี่ยวันนี้... แปลก เป็นครั้งแรกตั้งแต่มาถึงที่รู้สึกอย่างงี้ - เหนื่อยมาก แต่นอนไม่หลับ - การปวดท้องอาจเป็นสาเหตุหนึ่งของอาการซึม - อากาศร้อนและเย็นในวันเดียวกัน - อากาศมันยังปรวนแปรอยู่ทุกเมื่อ ชีวิตก็เช่นกัน - รู้สึกว่า อยากนั่งอยู่กับใครสักคนโดยไม่ต้องพูดอะไรกันเลยสักคำ - วันนี้อากาศร้อนมาก ทั้งที่อุณหภูมิไม่ได้สูง - ปลาทูอาจทำให้หายจากอาการซึมได้ (โคตรจะอ้าง) - อาการอย่างงี้มักจะเกิดจากการพักผ่อนไม่พอ และต้องทำงานเหนื่อยจัด รู้แล้วว่าทำไมนอนไม่หลับ!!!!! (เพิ่งคิดได้ตอนที่พิมพ์นี่แหละ) ตอนทำงานดื่มชาไทยเยอะไปนี่เอง! เฮ้ย! ฮิ้ววว พอคิดหาสาเหตุของการนอนไม่หลับได้ ก็สบายใจขึ้นมาซะเฉยๆ เรื่องใดๆ ในโลก ถ้าเราหาต้นเหตุและแก้ที่ต้นเหตุได้ ผลลัพธ์ และผลพวงที่เคยเกิดก็จะไม่ตามมา โอเค พรุ่งนี้ จะไม่ซึมแล้ว :) |
|
|
